Beni sevdiğini düşündüğüm birinden zarar göreceğimi tahmin edemezdim…

Hiç ilgi görmediğim bir ilişkim yeni bitmişti. Sorunun bende olduğunu düşünmüştüm. Kötü günler geçiriyordum. Bir gün hiç beklemediğim bir anda onunla tanıştım. Harika bir insandı gerçekten. Ayrı şehirlerde yaşıyorduk ama o kadar fazla telefonda konuşuyorduk ki sanki yanımdaydı. Arayamadığında mutlaka mesaj atıyordu. Diğer ilişkimde çektiğim ilgisizlik sıkıntısı için ödüllendiriliyordum sanki. Biraz kıyafetlerime karışıyordu, yani telefonda bana o gün ne giydiğimi sorması; mesela mini etek giydiğimde sesinin değişmesi, evet belki çok alışık olduğum bir durum değildi. Ama beni o kadar seviyordu ki bunu görmezden gelebilirdim. Mesela WhatsApp’ta başka arkadaşlarımla konuşurken ona yazmayı geciktirirsem kıskanıyordu, sadece onunla konuşmamı istiyordu ve bu beni ne kadar önemsediğini gösteriyordu bence. Uzun zamandır olmadığım kadar mutluydum; gerçekten de seviyordu beni ve hayatında önemli bir yerim vardı. İlk buluşmamızda beni arkadaşlarıyla bile tanıştırmıştı. Sonra bana eski erkek arkadaşlarımı sormaya başladı; ısrarla anlatmamı istiyor ve anlattıkça tavır yapıyordu. Beni çok sevdiği için kıskandığını söylüyordu. Böyle davranıyor olması sorun değildi; çünkü gerçekten seviyordu beni. Tahammül edebilirdim. Her gülün bir dikeni vardır ne de olsa. Sonra arkadaşlarımdan da kıskanmaya başladı. Onlarla zaman geçirmemi istemiyordu. Onların iyi insanlar olmadıklarını söylüyor; bunu neye dayandırdığını sorduğumda ise kesinlikle cevap vermiyor, beni ona güvenmemekle suçluyordu. Hiçbir yaptığımı beğenmemeye de başlamıştı; araba kullanmamı, giydiğim kıyafetleri, Gönlünü alabilmek için bazen dakikalarca dil dökmem gerekiyordu. Ama ben, sevdiğinden emindim, kavga da etsek hep küs kalacak değildik ya. Diğer ilişkiler de mi böyle acaba diye düşünmüyor değildim bazen ama her ilişki kendine özgüydü ve bizimki de böyleydi işte.  Sonra sebepsiz yere telefonlarımı açmamaya başladı. Çevrimiçi oluyor ama bana mesaj yazmıyordu. En son dayanamayıp sorunun ne olduğunu sorduğumda, benim yüzümden olduğunu söyledi. Sonra da bir daha telefonlarımı açmamakla kalmayıp beni engelledi her yerden. Birkaç ay sonra tekrar yazdı; beni çok özlemiş geri dönmek istiyordu. Kabul ettim yaptığı için çok pişmandı. Zaten çok da anlamsızdı önceden yaptığı şey. Hatasını anladığına karar verdim ve geri dönemsine izin verdim. Yaklaşık bir hafta sonra tekrar eskisi gibi davranmaya başladı. Nasıl oldu, neden oldu bilmiyorum; aklımda birden bir ışık yandı. “BU YAPTIĞI NORMAL DEĞİL.” Bana yaptığı şeye basbayağı duygusal şiddet deniyordu. Fark ettiğim an hiç düşünmeden ayrıldım ve bir daha kesinlikle iletişime geçmedim. Şimdi diyorum ki keşke daha önceden fark edebilseymişim, keşke kendime bu kötülüğü yapmasaymışım. Ben çok değerliyim ve aksini hissettiren hiç kimseyle görüşmemeliyim. Ama fark etmek kolay değildi; çünkü beni sevdiğini düşündüğüm birinden zarar göreceğimi tahmin edemezdim.

A.G. (24)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir